Οι αδελφές πλέκουν κάθε κόμπο με προσευχή, επαναλαμβάνοντας την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» — έτσι ώστε κάθε κομποσκοίνι να μην είναι απλώς ένα χειροποίητο αντικείμενο, αλλά ένα μικρό θησαύρισμα προσευχής που φεύγει από τα χέρια των μοναζουσών και φτάνει στα χέρια του πιστού.